explanation of…

Τελειώνει η ταινία, κοιτάς την οθόνη και λες τώρα τι; Τρέχεις, γκουγκλάρεις explanation of και το θέμα σου λύνεται εύκολα και γρήγορα. Στην καθημερινότητα μας, δυστυχώς, η λύση δεν βρίσκεται σε ένα site ούτε σε μία άψυχη μηχανή αναζήτησης, αλλά στην αναζήτηση έμψυχων ερωτήσεων που ακούν στο όνομα Άνθρωποι. Άνθρωποι,σχέσεις, αντιδράσεις, συναισθήματα καλύπτουν όλο το  plot της δική μας ταινίας.

Κι όλα αρχίζουν από εσένα και εσύ τι περιμένεις από τον άλλο. Δεν πιστεύω οτι όλες οι σχέσεις είναι τόσο δούναι και λαβείν. Κάποιες φορές το να δίνεις ,δεν σημαίνει απαραίτητα και να παίρνεις. Ο λόγος; Γιατί όταν δίνεις δεν πρέπει να  περιμένεις  έμπρακτο όφελος, αλλά μία εσωτερική ικανοποίηση ότι αυτό που κάνεις είναι 100% δικό σου και παραμένει πάντα κάτι δικό σου. Αυτό είναι και η βάση των  σχέσεων. Ένας κανόνας μου ακόμα και αν δεν μας αρέσει, δύσκολα παραβιάζεται. Πάντα όμως περιμένεις,γιατί νιώθεις σε βάθος οτι θα έχεις μια ανταπόκριση ,μία αντίδραση, ένα γέλιο , ένα βλέμμα παραπάνω από τα συνηθισμένα ακόμα και μια παράξενη κίνηση. Και αν από όλα αυτά εσύ το μόνο που δέχεσαι είναι η αδράνεια  τότε θες να μάθεις  την explanation του τέλους.

Όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους σε μία ταινία δεν είναι τόσο έντιμο ούτε ειλικρινές να αφήνεις το νόημα της λύσης μετέωρο. Ο θεατής δεν έχει καταλάβει την ουσία και η υπόθεση μένει άλυτη. Ρωτάς τις εντυπώσεις των άλλων, την άποψη τους αλλά τίποτα δεν σε καλύπτει, μένεις κενός και θυμωμένος που πέρασαν κάποιες ώρες της ημέρας σου χωρίς αποτέλεσμα και χωρίς να καταλάβεις εσύ που έφταιξες, ώστε να μην νιώθεις τη λύτρωση του τέλους.  Τότε καταλήγεις σε ένα μόνο συμπέρασμα, πόσο αψυχολόγητος είναι ο κόσμος που πρωταγωνιστεί στην  ταινία της ζωής μας, πόσο λίγη είναι η λογική στους ανθρώπους και πόσο δύσκολο είναι να ξεπεράσεις αυτήν την έλλειψη εσύ.

Δύσκολο ,αλλά εφικτό. Να μπεις στη θέση του άλλου; Να ρωτήσεις; Να σκεφτείς πάλι και πάλι; Τα πρώτα βήματα είναι αυτόματα, απόρροια της απορίας σου. Όταν όμως ακόμα και αυτά δεν σε οδηγούν στην κανονική έξοδο του προβλήματος, ψάξε την έξοδο κινδύνου.Μην κάτσεις να υπεραναλύσεις.Ο κίνδυνος είναι να χάσεις στιγμές  ζωής ,να χάσεις άλλα άτομα που ενδιαφέρονται περισσότερο για σένα αν και εσύ δεν το ξέρεις, να χάσεις το χαμόγελο σου και ακόμα πιο άσχημο να χάσεις τον ίδιο σου τον εαυτό. ΜΗΝ ”σε ” αφήσεις να έχεις αυτή την κατάληξη. Πάρε θάρρος από αυτούς που έχεις δίπλα σου και σήκω,μπορείς! Και αν δεν λύσεις,δεν πειράζει,έζησες!Έμαθες!

10636199_936754476348834_5812129657067598339_n

Γίναμε η σέλφι μας!

Ποτέ δεν είχα παρατηρήσει πόσες σέλφι μπορεί να βγάλει κάποιος σε ένα βράδυ. Κι όμως, χθες όντας  αυτόπτης μάρτυρας, συνειδητοποίησα οτι ο άνθρωπος, προϊόν πλέον της εικόνας και του φαίνεσθαι, έχει ξεχάσει τι σημαίνει αληθινή διασκέδαση και θεωρεί οτι το πραγματικό χαμόγελο είναι αυτό που αποτυπώνεται στο δευτερόλεπτο της φωτογραφίας. Και αν δεν μας αρέσει η φωτογραφία,την διαγράφουμε και το πλασματικό χαμόγελο κάνει πάλι την εμφάνισή του. Όλα αυτά με μοναδικό σκοπό τη συλλογή των περιβόητων likes, που όταν  πληθαίνουν νιώθουμε σιγά σιγά την απόλυτη ικανοποίηση του εγώ μας.

Έτσι χάνουμε την ουσία των πραγμάτων και η διασκέδαση μας γίνεται μια απάτη,στην οποία αυτουργοί είμαστε εμείς οι ίδιοι. Τα check in  παίρνουν φωτιά και απώτερος σκοπός  είναι να δείξουμε στους άλλους πού είμαστε,πώς περνάμε και τι φοράμε!Ζήτημα μας είναι, λοιπόν, αυτός ο Άλλος. Η έγκριση  και η αποδοχή. Οχι αποδοχή από αληθινούς φίλους αλλά κυρίως από πλασματικούς Άλλους. Άλλους που θα βρουν και αυτοί ουσία στην εικόνα , στο χαμόγελο της στιγμής ,που δυστυχώς δεν διαρκεί μέχρι το τέλος.

Αυτό ζούμε και κρίμα που αυτό δεν αλλάζουμε. Είναι δύσκολο να μην συμβαδίζεις με την εποχή σου. Θέλει κότσια και αρκετή δύναμη. Αλλά και να θες, νιώθεις οτι αν αλλάξεις πορεία χάνεις πράγματα, φίλους και στην τελική μένεις μόνος.Αυτή τη μοναξιά προσπαθείς να πολεμήσεις.To facebook  σου δίνει τη ψευδαίσθηση της λύσης, αλλά μένει εκεί. Το βήμα πρέπει να γίνεται από εσένα και μόνο από εσένα! Αντί να κολλάς στο chat και στις εικόνες των πλασματικών σου φίλων, βγες και ψάξε τους αληθνούς,αυτούς που αρκούνται στην προσωπική επαφή και οχι μόνο στην εικονική.Η συμμετοχή σου  στο μαγικό αυτό βιβλίο, σου δίνει τη δυνατότητα να εκμεταλλευτείς τις παροχές του, αλλά στο χέρι σου είναι να μην φτάσεις στην κατάχρηση.

Δεν είναι κακό να γίνεις κι εσύ θύμα της εποχής κάποιες φορές, δεν μπορούμε να την αρνηθούμε ολοκληρωτικά. Σωστό και εφικτό, όμως, είναι να την αμφισβητούμε. Η αμφισβήτηση φέρνει σιγά, αλλά αποτελεσματικά την αλλαγή και εμάς πιο κοντά σε έναν πιο αληθινό κόσμο. Σε έναν  κόσμο που οι σέλφι θα αντικατασταθούν από εμάς τους ίδιους χωρίς ψεύτικα γέλια και απατηλές στιγμές,κοντά σε αληθινούς ανθρώπους,φίλους και σε μία ειλικρινή ζωή που θα βασίζεται σε ένα όμορφο άλμπουμ γεμάτο αναμνήσεις και οχι σε κάλπικα κλικ. Αυτό σημαίνει και πραγματική διασκέδαση. Όταν ο νους μας είναι στο  πως περνάμε εμείς και οχι στο πώς μας θέλουν οι Άλλοι. Όταν ξεπεράσουμε αυτό, τότε ανήκουμε σε εμάς και μόνο σε εμάς. Οι σέλφι έχουν θέση στο άλμπουμ μας.

maxresdefault